قول داده بودم که زود به زود آپ کنم هنوزم سر قولم هستم دلگیرم و خسته  نمیخوام بیام تو این وبلاگ و هر چی غم و غصه اس به شما بگم ........ میذارم تو دل خودم باقی بمونه شاید یه روزی آرزوم ته دلم خاک شد حالا بی خیال اینا ....

میخوام از خدام بگم از اونیکه خیلی از روش شرمنده ام ... از اونیکه خیلی هوامو داشته ولی من ازش غافل بودم ....ابن چبزارو نمیگم که بخوای منو ببخشی...فقط میخوام از شرمندگیت در بیام وگر نه می دونم که بخشیدن من کاره ساده ای نیست ....

یه روزی یه بنده خدایی به من میگفت "زندگی دو روزه ارزش هیچ چیزی رو نداره " حالا من آرزو میکنم که ای کاش زندگی دو روز  بوود  اون وقت دیگه هیچ کسی واسه این زندگی دنیایی ارزش قائل نمیشد

در پيش چشم دنيا
 دوران عمر ما
 يک قطره دربرابر اقيانوس
 درچشمهاي آن همه خورشيد کهکشان
عمر جهانيان
 کم سو تر از حقارت يک فانوس
 افسوس.....

 زندگی با همه وسعت خویش محمل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نیست

زندگی رفتن و راهی  شدن است

زندگی جنبش راهی شدن است

 از سرآغاز وجود تا بدانجا که خدا میداند

فقط میتونم اینو بگم قدر لحظه هاتو بدون شاید وقتی برن دیگه هیچ وقت اون لحظه ها برنمیگردن  اون وقت تو میمونی با کلی افسوس

امیدوارم از تک تک لحظه هاتون خوب استفاده کنید که مجال افسوس خوردن رو به خودتون ندید

شاید نشه به کسی خبر بدم  ولی مهم نیست که بازدیدم زیاد باشه مهم اینه که حتی یه نفر هم حرف منو بخونه و قبول کنه

تا بعد که دوباره بیام  بابای